10 Ekim 2013 Perşembe

Depresyon


Kaçınız iki farklı hayat yaşadığını hissediyor? 
Kaçınız yaşadığı hayatta arif edilemez bir şeylerin eksikliğini algılıyor?

Dünyada her 30 saniyede bir, bir kişi depresyondan dolayı kendi canına kıyıyor...

TED'de görmeye alışık olmadığımız bir konu Kevin Brell’in konuşması...




Kevin her zaman iki değişik yaşam sürdüğünü söylüyor. Bir tanesi herkesin gördüğü hayat; arkadaş, oğul, abi, stand-up komedyen, genç, takımın kaptanı...
Bir de Kevin’in kendi bakışı var; anlamaya çalıştığı kendi varlığı...


Kevin’e göre, depresyon herşey ters giderken ortaya çıkan üzüntü değil; herşey yolundaymış gibi gözükürken hissedilen üzüntü, boşluk duygusu... Bu kadar yaygın olmasına rağmen, depresyona düşen insanlar yargılanıp, etiketleniyor ve son raddeye gelmeden ciddiye alınmıyor. Özellikle de toplumun değer verdiği herşeye sahipseniz; statü, iş, aile, ev, araba, eğitim, para... 
Tüm bunlara rağmen içinizdeki boşluk, huzursuzluk, bu bedene tıkılmışlık hissi gelenler var mı?

Kevin’in feryadı şu şekilde: 
Görmezden gelmeyin, anlayışsız olmayın, etiketlemeyin, sessiz olmayın, tabuları yıkın, ‘gerçek’e bakın ve konuşmaya başlayın!
“Tek başına problemler ile başbaşa kalmayalım, beraber daha güçlü olabiliriz ve bunu yapabiliriz...”
Eğer fiziksel veya psikolojik rahatsız gibi gözüken semptonlar size, Varlık’ınıza verilen bir mesajsa?
 


Ya bunları değiştirme ve dönüştürme gücünüz varsa?
Ya bedenimiz ve beynimiz bizimle konuşmak istiyorsa?
Ya Kevin’in beraber daha güçlü dediği “Ortak Bilinç” ise?
Kevin’in algıladığı ama şu anda göremediği Varlığı için bir aracı mı depresyon? 
Aydınlık için girilmiş karanlık bir tünel mi? 
Kevin gibi kendini arayanlar için vesile olabilecek sonsuz olasılıklarımız nelerdir?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder